In een van de lelijkste en ongezelligste winkels die Nederland rijk is, heb ik vandaag een verjaardagscadeau voor een van mijn beste vrienden gekocht. (Heel gedoe, niet het cadeau, maar dit opschrijven, want hoe beschrijf je iemand als beste vriend terwijl je toch zeker nog drie -of misschien wel vijf- Beste Vrienden hebt? Nou zo dus. Eén van de. Ik zou natuurlijk niet op mijn weblog Andere Beste Vrienden voor het hoofd willen stoten.)
Deze Beste Vriend is van de mannelijke afdeling, en degene die mij het allermeest aan het lachen maakt.
En ook degene die mij het vaakst met alternatieven op mijn naam aanspreekt.
En ook degene die zegt als ik weer een gebroken hart heb, en snikkend ‘sorry hoor’ stotter en snotter; ‘Ach liefje dat geeft toch niet, ik teer weken op jouw verhalen. Je doet mij er alleen maar een plezier mee.’
Om vervolgens ‘hup, kom, we gaan een leuke vrouw voor je uitzoeken’ te zeggen en stralend voorop te gaan naar de volgende homokroeg. Waar hij vervolgens zelf de meeste aandacht krijgt.
Voor Hem heb ik zojuist een verjaardagscadeau gekocht. Het cadeau stond genoemd op zijn internetverlanglijstje, waarop ik kon aangeven of ik dat wilde kopen. Een internetverlanglijstje. Daarvan ging ik een beetje in de weerstand. Ik mag toch hopen dat Beste Vriend niet met zijn inlogcode kan zien wat hij gaat krijgen. Van mij.
Ik mag het hopen.
Maar het gaafste cadeau stond er ook bij.
En dat heb ik nu gekocht.
In de lelijkste winkel, voor Beste Vriend.
(Eén van.)