Het had een paar biertjes nodig, maar afgelopen weekend maakte ik kennis met De Beruchte Vrouw uit Nijmegen, nummer 2 (BV2). Er is ook een Beruchte Vrouw nummer 1, daar heb ik me jaren geleden al eens door aan de haak laten slaan. Dat was een drama en die heb ik geprobeerd zo snel mogelijk weer te vergeten.
Maar in die elf jaar dat ik in de stad aan de Waal woon, was ik de BV2 nog nooit tegengekomen en dat mag een wonder heten. Zij had al een hoop uitgespookt, en ik had al ontzettend veel over haar gehoord, maar elkaar gezien; dat niet.
Nu wilde het toeval dat ik afgelopen weekend werd opgejaagd door een Geflipte Vrouw. Een soort van, laten we zeggen; van de pot gerukte wacko. En om van de Geflipte Vrouw af te komen, wandelde ik naar de eerste de beste blondine die er een beetje vrouwelijk uitzag; mijn Redder in Nood.
‘Hai.’
‘Hai.’
Mijn Redder in Nood gaf te kennen dat ze niet goed bij haar hoofd was -ik zweer het u, ze zei het-, en sleepte me mee naar een vriendin.
‘Hai.’
‘Hai.’
Onderzoekend keek de vriendin naar mijn blauwe ogen. Onderzoekend keek ik naar haar ogen terug. Ik zag kleine rimpeltjes. Ik denk; die gaat niet lang meer mee.
‘Dit is Riekster.’ zei mijn Redder in Nood.
stilte.
Nog meer stilte.
Toen werden haar ogen groot.
‘Huh? Ben jij Riekster?’
‘Ja. En jij?’
‘Ben JIJ nou RIEKSTER?’
‘Ja! Ik ben het! En jij?’
Juist ja. De BV2.
Nadat wij eerst onze verbazing hadden uitgesproken over dat we er heel anders uitzagen dan we dachten (zij dacht dat ik ‘veel veganistischer en groener’ was, ik dacht dat zij nóg veel ordinairder zou zijn), en nadat we die verbazing hadden weggelachen, bleven er slechts twee onderwerpen om over te praten over:
1. Andere mensen
2. Wijzelf
Dat duurde ongeveer drie uur en kostte vijfendertig euro aan drank.
Toen de onderwerpen op waren aten we friet aan de overkant.
