Ik schrok zo,
dat in een boog
mijn trouwe vriend
naar de hoek van het café vloog.
In drie stukken
wachtte hij in rust
op de zool die op ‘m ging staan
en in een voetomdraai
een einde aan mijn Nokiatijdperk maakte.
Jammer.
Het was leuk
onze jaren samen.
De mortuis nil nisi bene
Noki-nee
Ha, prachtig! Nu ja, niet dat hij in stukken ligt, maar wél hoe je dat in woorden vangt.
@Joris & @Koekebakker: wonder boven wonder is de beste telefoon gisteren als een fenix uit zijn as herrezen! Inclusief sms-jes die ik al een half jaar geleden gedelete had… :-)
Noki-Ja!
@Wenz: dank! het voelde dan ook als een erg onverwacht en oneerbiedig afscheid, daar zo in een kroeg onder de schoenzool (het was nog in de rij voor de wc ook…)