…schrijven zonder op de pen te drukken.
Stappen
Groen met zwart zijn ze.
Ze zien er een beetje uit als van die schoenen waar je ook makkelijk ijzers onder kunt binden, en schaatsen maar.
“Best leuk, voor Puma’s†zei iemand gister. Ze bleek meer Adidas te zijn. Het is het een of het ander.
Het is er het weer voor, schaatsen. Ik vind dat fantastisch en meestal komt het er toch niet van.
Zonde is dat.
Maar vandaag geen zwart met groene schoenen. Vandaag, ga ik wandelen met iemand die patent heeft op slecht weer. De vorige keer dat wij gingen picknicken zaten we in de regen met de koffie tussen de benen in de auto. Die keer daarvoor aten we een avondmaal tussen de buien door op het strand.
Om nog maar te zwijgen over het weekendje met noodweer in Duitsland.
Ik zie de sneeuw alweer komen.
Baggeren met een mandarijn in onze handen.
Ik hou ervan.
Op Nieuw
Dat wat het niet was,
gaat het misschien wel worden.
Dat wat het wordt,
Is misschien onverwacht.
In die ene seconde,
dat oud nieuw wordt.
Kijk vooruit, terug, vooruit,
en in je hart.
Wel
Het ging over lonen en bonen,
waarheden, honden en potten,
tijden,
en alles dat eindigde op ‘wel’.
Het halve spreekwoordenboek was er voor geschreven.
En voor juiste vermoedens
hoef je niets van hoeden en randen te weten.
De avonden
Hij weet nog precies hoe het was, als hij op tijd uit de kroeg kwam en weer inspiratie had.
Dan rende hij naar binnen, heel snel de treden van de trap, die hij keurig een voor een nam.
Snel bier uit de koelkast, lampen aan en muziek. Vaak dezelfde, maar nooit de cd die er al in zat.
En dan schreef hij over dingen.
Met gretigheid in zijn ogen en een sigaret in de asbak.
Over iets dat zijn hoofd weer lucht gaf.