‘Lukt het?’ Vraag ik vanachter mijn beeldscherm.
‘Ja hoor. Maar heeft u misschien een stofzuiger?’ De jongen met de Björn Borg onderbroek kijkt als een echte klussende man wat onhandig om vanuit de hoek. ‘Dan kan ik hier even die, kijk…’
‘Ohja. Ja. Heb ik. Maar, uh, ja. Het is zo….’
‘Is het er een met gebruiksaanwijzing?’
‘Jaa, nou. Het is een Chinese. Dus dan moet je even die stekker daar, nee, die, ja, die. Die moet je er even uithalen, maar dan moet je dat witte ding erin laten zitten. Anders past het niet.’
‘Heb je die op internet gekocht, ofzo?’
‘Nee, dat niet, ik heb een tijdje in China gewoond, en toen ik terug naar Nederland kwam heb ik de stofzuiger ook maar meegenomen.’ Ik grinnik een beetje. Dit klinkt belachelijk. Je stofzuiger meenemen uit het buitenland. Met een verkeerde stekker.
‘Oh. Oke.’ De jongen gaat stil verder met het blazen van de glasvezelkabel en het monteren van de modem. En straks wordt er gelast. Als ik het goed begrepen heb.
‘Uhm, straks he, als je klaar bent. Wat voor telefoon moet ik dan kopen? Kan dat gewoon elke telefoon zijn? Van de Kijkshop bijvoorbeeld?’
‘Ja, het is straks gebruiksklaar dus je moet even bellen en dan drukken ze op een knopje.’
‘Oh. Oke.’
Ergens heb ik het gevoel dat ik niet helemaal antwoord heb gekregen op mijn vraag.
‘Maar uh, straks he, als ik dan een telefoon ga kopen. Kan dat dan élke telefoon zijn?’ Ik weet de vraag ook niet anders te stellen, vrees ik.
‘Volgens mij wel.’
‘Oke.’
Ik voel me een huisvrouw.
Niets bijzonderder dan alle andere mensen.
‘Wil je koffie?’
‘Nee hoor, bedankt.’
‘Een sigaret?’
‘Ja, lekker.’
Zwijgend en rokend gaan we ieder met onze eigen bezigheden verder.
Ik vind het fijn dat ik straks eindelijk weer televisie heb. Ik ben blij met hem in mijn huis.
‘En zo’n coaxkabel, die kan ik straks toch gewoon doorknippen?’
‘Wel als er een F-Connector op moet.’
‘Oh. Een F-Connector. Oke.’
En zo schampen verschillende werelden eventjes.