RIEKSTER

Van de dagen,
van het werken,
van het weekend,
van de maanden.
Van de tijd
die niet verstrijkt,
het opmerken
van wat je ziet
en voelen
van
wat je niet hoort.
Moe
op de bank.
Even.
En alleen nog
opendoen
voor de liefde
van mijn leven.

We fietsten en we zwegen. We liepen ook. En we zwegen. Het was niet erg omdat we allebei wisten dat er niets te zeggen was. Het viel alleen op.
Toen we op de plaats van bestemming waren, praatten we uren over één ding, en toen dat klaar was gingen we weg en we zwegen.
Normaal heb ik altijd duizend dingen te vertellen.
Opgeblazen dingen en kleine feitjes,
zit ik te klagen of ben ik tevreden
over een kleine olifant
of een grote mug.
Stappen die ik wil zetten.
Nu praatte ik niet
over niets
en ook niet over alles.
Ik ging naar huis.
Ik lig er op de vloer,
te zwijgen in mijn eentje.
De stilte met niemand te delen.
Niet vooruit
en ook niet terug.

Klik (en gewoon bovenaan beginnen)

Toon Tellegen in: Daar zijn woorden voor

Hoe meer zielen

Ik heb één ziel
die precies in mij past –

ik doe alles met mijn ziel
klop op mijn ziel en stof hem af
schaaf aan mijn ziel en blaas de krullen weg
boor gaten in mijn ziel en vul ze weer op
met nuchtere gedachten.

Ik wou dat ik meer zielen had
en van een ander soort
oneffen zielen kromme zielen
en ook kleine weerbarstige zielen
zielen als spartelende zilvervisjes
als meisjes in een winterjas
zwarte zielen

maar mijn ene ziel-
een tamelijk vierkante effen en solide ziel-
vult reeds alle beschikbare ruimte
en krimpt geen milimeter
zolang ik leef.

Toon Tellegen in: Daar zijn woorden voor

Ik ben dood, zegt de een.
Hoe kóm je erbij, zegt de ander

en hij gaat naast de een zitten,
legt hem uit wat hij wel is,
slaat zijn armen om hem heen,
streelt hem,
wiegt hem,
slingert hem in het rond,
valt met hem op de grond,
probeert zich los te wringen,
hijgt, schreeuwt – alles aan hem doet pijn-

want niets is zo ingewikkeld
als niet dood zijn.

‘Je moet dan even uit de lucht Rieks.’
‘BOEH.’

De verf begint af te bladderen,
nieuwe letters struikelen over de ouden.
Riekster.nl moet even achter de schermen verbouwen.
En zit binnenkort een dagje in een kartonnen doos!