We liepen door de uiterwaarden, waar ze foto’s van me nam. Een beetje ongemakkelijk voelde ik me, want we waren niet alleen. Maar leuk vond ik het wel. Of ik me even om wilde draaien, of ik even in de lens wilde kijken en of ik even door mijn knieën wilde gaan. Dat laatste deed ik niet, dat mocht en we aten een mandarijn.
Op de terugweg kwamen we mensen tegen en daarvan waren er opvallend veel jong en vrouw. Ze liepen en fietsten op de dijk en aan menig houding kon ik zien dat er vast weer een feestje was geweest. En er was blijkbaar weer een hoop uit te praten.
Want als je ergens de lucht van gisterenavond klaart, even een frisse neus haalt, of de sleur vervangt door sleur, dan is het daar.
Dikes on bikes.
Op een zondag waarop het weer weer tegenviel en de ruzie niet meeviel.
Weer een sessie op de dijk dan maar.
En ik was blij dat wij gewoon lekker foto’s hadden gemaakt.