‘Kun je niet iets voor mijn ouders schrijven? Krijgen ze eens wat anders dan een kaartje. Vinden ze leuk. Over het eiland.’
‘Heb ik al gedaan.’
Het is maar klein en best dichtbij maar het voelt ver en wijds.
Dat heeft te maken met het water.
Kloppende wind, klonten vlagen die gezogen worden
van de ene naar de andere kant.
In de toren brandt het vuur, daar
boven schijnt het in de
avond op de daken.
Er is veel van weinig om naar te kijken.
Knopen, mijlen,
eeuwen, einden
loos om naar te staren.
Puur in niets
om te verdwijnen,
en niets te maken.