De jongen had niet gedacht dat hij ooit zou denken aan verhuizen.
En ook niet dat bruin en roze een mooie combinatie was.
En ook niet dat je boeken kunt laten liggen.
En cd’s kunt laten slingeren.
Zonder ze kwijt te raken.
De jongen had nooit geleerd om in iemands ogen te kijken.
En ook niet om iets na de start weer te beëindigen.
Om de gebaande wegen om te buigen,
ookal is daar geen pad, maar gras.
Om het niet te weten,
en dan te zeggen
‘misschien’.
En het niet aan te kijken,
maar weten
dat ze blijven.