We boffen met de muziek de laatste tijd.
\nVroeger \u2013 dat is in mijn geval zo\u2019n tien jaar geleden- vond ik altijd dat de mensen die in de jaren tachtig waren opgegroeid, pechvogels waren. Niks uitgesprokenens, geen grote, belangrijke dingen \u2013 ja vooruit, de koude oorlog zo je wil- en niets leuks te beleven qua muziek. Vooral die muziek dat vond ik zielig voor de mensen. Er gebeurde toen niets! Beetje disco met grote oorbellen en zwart-witte bloezen, schoudervullingen en stomme haarlakkapsels.
\nDan had ik het toch een stuk beter.
\nDacht ik.<\/p>\n
Nu ik ouder ben \u2013 wel tien jaar ouder \u2013 kijk ik er totaal anders tegenaan. De 90\u2019s waarin ik ben opgegroeid waren het nou ook niet bepaald, merk ik nu.
\nEn het erge is dat ik me er tegenwoordig zomaar door mee laat slepen. Die 80\u2019s.
\nEn het aller-allerergst is dat dat ook nog is door nummers als \u2018Take my breathe away\u2019 van Berlin (kijk Top Gun en u weet het weer) en ‘Time after Time’ van Cyndi Lauper.
\nDe namen alleen al.
\nVerschrikkelijk toch.
\nEn toch betrap ik mezelf er op het koken wat te rekken als zo’n nummer voorbij komt.
\nZucht.<\/p>\n