Als de mensen even niet kijken dan zet hij zijn telefoon uit, soms.
\nDan doet hij net alsof hij leeg is,
\nof alsof er een storing is op de vaste lijn,
\nterwijl hij gewoon heel lang op de uitknop heeft gedrukt.
\n“Waar is-ie?” vragen de mensen zich dan af.
\nDe mensen, of niemand.
\nNiemand die zich in die vier uur afvraagt waar hij is.
\nNiemand die zich om hem bekommert.
\nOf hem dat in elk geval niet heeft laten weten.
\nEr waren tijden dat hij dan aan het einde van de avond negentien gemiste oproepen had.
\nDan keek hij de hele avond uit naar zijn thuiskomst
\nen het aanzetten van zijn telefoon
\ndie dan op het randje van het televisiekastje lag
\nen na twee piepjes een getal aangaf.
\nDat was pas mooi.<\/p>\n