Het was in Berlijn
\nen ik werd er om mijn oren geslagen.
\nHappen verleden die met rechte rug in het heden staan,
\nbeen naast been, voet naast voet
\nen door elkaar.
\nDe brokken en de stukken,
\nhet gekletter en het geschreeuw,
\ndat wat weg is leeft.
\nEr lijkt op de muren geschreven
\ndat je elke meter vol mag tekenen of verplaatsen,
\nin pogingen om te weten wat iedereen al weet,
\nte zeggen wat er al jaren staat
\nen blijft.
\nNog een keer.
\nTe zeggen wat iedereen al weet,
\nin Berlijn.
\nHet gebeurt
\nhier en daar en overal en door elkaar,
\nnog meer en nog een keer.
\nZoveel
\ndat het zichzelf niet kan meten.<\/p>\n
——
\nVooruitemaar…<\/em>
\n