Allemaal waren ze er.
\nDe mensen met wie ik afgelopen weekend door Brugge rende, vloog en schaterde.
\nDe mensen die onder mijn leiding in De Gezinskeuken pasta met verse basilicum maakten.
\nDe mensen die even bij mij kwamen hangen, gewoon. Omdat het zo gezellig was. (En ik die dat benoemde.)
\nDe mensen met wie ik een vierkante meter, een afwasmachine, een koffiezetapparaat, en twaalf taps deelde op woensdag.
\nMet wie ik naborrelde als het er weer op zat, en die er nog zaten nadat ik ze vijf-uur-en-een-kwartier-daarvoor al afgelost had.
\nVrienden die altijd even mochten komen proeven. Soms van de tap, soms enkel van verhalen.
\n\u00c9n, er waren mensen die ik niet had verwacht: Een kleine stoere baby was er, en zo nog wat oudere en jongere gasten. En er waren er zelfs een paar van hiernaast op komen draven.
\nZe zeiden dat het tijd werd dat ik er zelf ook eentje nam. <\/p>\n
Daar werd ik een beetje wiebelig van. Zoveel aandacht. Het resultaat was dat ik het niet meer wist, en mijn favoriete nummers van \u00e9n de Stereophonics \u00e9n the Gossip <\/a>\u00e9n Coldplay<\/a> allemaal hatseflats zeker drie keer heb gedraaid. <\/p>\n Wiebelig, werd ik ervan. <\/p>\n