Toen Riekster nog niet bestond en ik gewoon een klein Riekietje was, gingen we op vakantie naar Zuid-Frankrijk. Met de auto reden we met het gezin van vier door de bergen. Toet bij de haarspeldbochten, in de afgrond watertjes en groen, en kleine Riekie die weer een plastic zak nodig had. Kotste ik de hele boel weer onder. Mijn moeder wilde meestal Willeke Alberti horen. Telkens weer horen dat je met vriendjes eventjes kunt praten.
\nMijn vader had een andere smaak en de cassettebandjes wisselden elkaar af.
\nIn die bergen draaide hij dan de muziek van Janis Ian. <\/p>\n
Nu de kleine Riekie vaker Riekster heet, gaan de reizen niet meer naar Zuid-Frankrijk en ook het vierkoppige gezin is verleden tijd. Ik maak als Riekster tripjes met het vliegtuig, en pak op vrijdagavond de auto om naar hippe feestjes te gaan. Op zaterdagochtend word ik wakker bij een vrouw in bed in een Amsterdams appartement met een dakterras waar je u tegen zegt. Uitzicht over de hele stad, koffie uit een espresso-apparaat, de vrouw die verse jus voor me maakt.
\nEen vrouw die een muziekje opzet van Janis Ian. <\/p>\n