We lachen als we elkaar zien. Blijkbaar staan we al zeker tien minuten op nog geen meter van elkaar, en dat terwijl het toch echt niet druk is.<\/p>\n
‘Ha.’<\/p>\n
‘Ha.’<\/p>\n
‘Hoest?’
\nWe kijken elkaar zuchtend aan. Het is half drie overdag en we zien eruit alsof we een week niet hebben geslapen. Voor mij voelt het in elk geval zo, bij haar is het bijna waar.
\nIk sta een beetje aan het daglicht te wennen in het gras.
\n‘Ik had een zonnebril mee moeten nemen. Vergeten.’<\/p>\n
Ze lacht, met poppetjes in haar ogen.
\n‘Ik schaamde me net wel een beetje, toen ik langs de bar liep.’<\/p>\n
‘Ja. Dat kwam voor mij ook een beetje onverwacht.’
\nWe grinniken.<\/p>\n
‘We waren wel leuk toch? Denk ik. Of was het, ‘te’?’<\/p>\n
‘Nee hoor. Tuurlijk.’<\/p>\n
‘Oh.
\nDat is geen antwoord he?’<\/p>\n
‘Nee.’ Ik grinnik.<\/p>\n
Poppetjes in haar ogen.<\/p>\n
Johan speelt.
\nWe blijven een beetje richting podium staren.
\nWe grinniken.
\nHet is weer mooi.
\nGelukkig is het na vanavond klaar.<\/p>\n