Ze liep achter hem aan naar het station. Hij liep net te langzaam, maar ze haalde hem niet in.
Hij bewoog jongensachtig en keek een keer steels achterom.
Ze liepen. Deuren door, links.
Hij ging niet met de trein. Zij ook niet. Hij moest even iets hebben.
Zij ook.
Ze stonden elkaar in de weg bij de eieren. Hij baalde ervan dat er zes in een doosje zaten. Hij had ingezet op vier. Ze zag het. Alleen eieren. Dat was het. Zij ook.
Van ongemak kocht ze er bij de kassa nog maar een Bounty bij.
Zij ging naar haar huis.
Hij naar het zijne.
Ontbijt
Cloud nine
‘Wat zijn we aan het doen?’ We zaten op de negenentachtigste verdieping in een cocktailbar in Shanghai.
En we zwaaiden naar de achterblijvers.
Kelis ft Andre 3000 – Millionaire
Klaar zijn
Ik loop een rondje en op een bank in een huis zit een man. Hij leest de krant. Overhemd met korte mouwen, stevige armen, rug naar het raam. Zo rond een uur of twee.
Ik heb een hekel aan krantenlezende mannen op vrijdagmiddag rond een uur of twee.
Vroeger hard genoeg gewerkt, nu tijd voor het nieuws. En bladen. Bladen die zo’n man interessant vindt.
Fijn.
Terug op mijn werk verzuim ik wat ik moet doen, en ik rook een sigaret op het balkon. Daar wacht ik tot het weekend wordt. Het duurt een eeuwigheid, maar het moment komt.
Thuis rommel ik wat met spaghetti en ga met mijn moeder naar de film. Er staat een blerende man bij ons in de rij. Na afloop slenteren we nog een beetje door de stad.
Er komen sigaretten die mij het licht in het leven niet gaan geven.
Nou en. Ik ben tevreden met net niet.
Zodat ik op mijn vijfenvijftigste niet het meeste al heb gehad.
Pottenshoppen
‘Negentien maar? Da’s wel heel karig.’ De lovedoctor fronst haar wenkbrauwen. ‘Gisteren waren het er veel meer. Ik heb me rotgelachen.’
Ik denk, mooi. Dan hebben we het in maximaal drie minuten gehad. Ik had het nog net voor elkaar gekregen om alleen schorpioenen aan te klikken. Dat konden er nooit veel zijn.
Lellebelchanel, Stemmy en Balkie uit Friesland konden mijn aandacht niet vangen.
Ook de foto’s niet die aan het profiel waren gehangen.
Ik heb ze weer terug in de pot gestopt.
Met een hele strakke deksel erop.
Eric Prydz – Pjanoo
Afgesproken
‘Vifitje en een Marlborootje light! en weer in orde.’ De man straalt in zijn Kioskje.
‘Dank u.’ Ik denk, ik denk eigenlijk niks.
‘Maak je er een fijne dag van?’
‘Ja, doe ik.’ Ik mompel en prop de sigaretten in mijn tas, pak frambozenyoghurt in mijn hand. Die heb ik nu nodig.
‘Afgesproken.’ Hij lacht me toe.
Ik loop weg.
Ik slenter naar de andere kant van het station.
‘Afgesproken’?