Met een appel mijmeren in het witte Ooijse zand en met dichtgeknepen ogen staren naar een kabbelend stukje Waal is ook een soort van liggen in het helmgras op Vlieland.
Een spinnetje loopt over mijn schouder en mijn haar waait een beetje in de war.
In de verte fietst een oude man fluitend richting Duitsland. Hij gaat warme kost tegemoet. Bij zijn vrouw die hij ook moeder noemt.
Ik blijf zo lang mogelijk liggen.
Zo lang mogelijk.
Zo lang…