Ik snáp natuurlijk wel dat die mensen op mijn werk er niks aan kunnen doen dat ze in een straat wonen die de achternaam van mijn ex draagt. En dat die ander dezelfde voornaam heeft, en weer een ander dezelfde voornaam als de nieuwe lief van mijn ex, en dat de dj er niks aan kan doen dat hij op de radio net dat gevoelige liedje draait.
Ik zou minder commerciële ‘ons’-liedjes kunnen kiezen, dat zou ik kunnen doen.
Het is ook niet dat ik er niet meer door functioneren kan.
Het is niet dat ik moet huilen.
Of dat die mensen dat niet mogen.
Ofzo.
Maar het is godsirritant.