‘Dokter, heeft u voor mij een ander vel?
Deze past niet.’
Meisje woensdag: ‘Ik wil ook iemand.’
Meisje dinsdag: ‘Ja maar jij, jij bent getrouwd met je werk.’
Meisje donderdagavond: ‘En je gedraagt je er ook naar.’
(Meisje dinsdag valt van haar kruk.)
Meisje woensdag: ‘Ik heb het al veertig jaar en wil er vanaf, maar ik doe het niet?’
Ze stonden met z’n tweeën voor het stoplicht. Eentje maakte zich lang, de ander had een arm in zijn zij. Eén hoofd stond scheef. De ander keek gewoon recht vooruit.
Het was groen, maar ze bewogen geen van beiden.
Het was niet dat ze druk waren, en ze spraken niet.
Ze wachtten, het knipperde en het werd rood.
Ik begon te rijden.
Groen, gas, linksaf.
Zij wachtten. Ze zagen geen biet.
Niemand die ze hielp.
En hun stoplicht tikte niet.
‘En als je eerder bent dan zie ik je wel verschijnen’.
Ik las ooit in een boek dat je wachten moet benutten om te mediteren.
Tijdens een busrit van 16 uur heb ik dat geprobeerd.
Blijkt niet makkelijker te zijn.
Hij wilde haar niet de nek omdraaien.
Hij had gewoon niet gedacht dat het zo zou gaan.
Het toen en het nu, en dat wat was en komen zou, werd een te groot verschil.
Het mengde niet meer.
De een werd wijn en de ander bier.
Ze zei hem wat ze wilde.
Hij zag het en probeerde iets
waaraan hij zich vertilde.
Terwijl de dromer zat te wachten tot het vijf uur was, ontlokte de druktemaker een vechtpartij op de markt.
Hij zocht tussen papieren naar manieren waarop hij iets interessants uit de gedrukte letters kon halen.
Buiten ging het vuist op vuist. Een bundeltje van twee mensen rolde over de grond.
Er stond iets over de kunst van discussieren.
Hoe maak je je punt.
Het was gewoon niet eerlijk.
‘Is dit een hype of heeft het ook inhoud?’. De zwarte bril zwaaide met haar boek voor de informatiebalie. Het was een dik boek en als ik er zo naar keek zou ik zeggen dat het er zo-eentje was die mijn vader leest.
‘Is het voor een man of een vrouw?’
Kijk. Daar gingen we al.
Het was voor een man. Maar dat deed niet ter zake.
Hype of inhoud, was de vraag.
Mijn computervriend zou alleen even iets updaten.
Nu ziet mijn hele scherm er anders uit. Gelikter, scherper, mooier, ander kleurtje. Je zou zeggen, beter.
Ik, echter, moet op die dingen worden voorbereid.
Verrassingen beschouw ik als ongevraagde bemoeierij.
Kort lontje. Ben een week gestopt geweest.
Maar door die nieuwe lay-out, rook ik weer gretig.
John Mayer – Waiting on the world to change
In de Vrolikstraat had een grappenmaker er een -j tussen geplakt. Ik zag het al voor me. Een verder prima burger die het niet laten kon om midden in de nacht net even dat grapje uit te halen waar iedereen al heel vaak aan had gedacht.
Vrolijk rebels.
Van net niet, naar net wel.
