Vakantie oktober 31, 2007
Het meisje dat pak-die-pauze promoot: “We kunnen ook gewoon na die spits gaan rijden.”
Heilig oktober 28, 2007
Op een plek waar ik vaak kom, hangt het vol met Maria-afbeeldingen aan de muur. Oude werknemers hangen er met hun foto al sigaretten rokend een beetje nonchalant tussen. De muur is blauw, boxen hangen bovenin de hoek, er zijn wat prulletjes om lijstjes gehangen en toen vond de eigenaar het blijkbaar goed.
Hoeveel Heilige Maria’s mag je aan de muur hangen voordat het pijn gaat doen?
In een etalage zag ik laatst een Boeddhahoofd staan. Een blauwe. Daarnaast stond een gele en als ik me niet vergis had je ook nog een groene. Of een oranje. Ik weet het al niet meer. Ze waren van plastic, een paar achter elkaar in de rij en binnen waren er nog meer. Tussen de aardappelschilmesjes en dienbladen met een of andere afbeelding erop. Als ik had gewild had ik er zo een in mijn grijs-gele mandje kunnen gooien, tussen de kussentjes en pleeborstel die ik ook nog hebben moest.
Tussen welke spullen mag een Boeddha in je mandje liggen zonder dat het pijn gaat doen?
Een Boeddha moet je krijgen en mag je dan niet meer weggeven. Een Boeddha zet je hoog en dus niet op de grond en altijd met het gezicht naar de deur zodat je hem meteen ziet als je binnenkomt.
Met Boeddha moet je met respect omgaan.
Met de Heilige Maria ook. Denk ik. Daar weet ik dan weer wat minder van.
Buiten rijdt een auto tegen een boom. De bestuurder is op slag dood. Binnen enkele uren ontstaat er een bloemenzee waarbij mensen bidden, huilen en gedichtjes voordragen voor de overleden persoon.
Ter plekke wordt het mos heilig verklaard.
De lovedoctor geeft zondagadvies
“Nou. Heb je nou meer zin om een scriptie te lezen, of de Viva?”
“Viva.”
“Is er iets open bij jullie op zondag?”
“Station?”
“Dan haal je daar ook meteen een bos bloemen voor jezelf en ga je alleen maar dingen doen met kopjes thee.”
“En dan?”
“En dan denk je de hele dag ‘het hoeft niet altijd zoals in de film’.”
Niesende babypanda oktober 27, 2007
of is het niezende panda baby….?
Valt me nog mee dat ie z’n zwart-witte pakje niet verliest.
Plaatje
De jongleur ging het maar eens proberen. Op stap gaan in de stad.
Het was jaren geleden dat hij de deur uit was geweest. Voelde het. Hij had al drie dagen thuis gezeten. “Ga eens wat doen” zei hij tegen zichzelf.
Hij pakte wat geld en deed een beetje gel in zijn haar. Het was dat hij niet durfde, maar het liefst had hij ook nog wat mascara op zijn ogen gedaan. Gewoon voor de grap.
Hij deed zijn jas aan en op zijn gympjes wandelde hij naar het eerste de beste café, waar de mensen bier dronken uit Amsterdammerglazen. En wijntjes en kruidenthee.
De mensen praatten en praatten, af en toe hoorde hij een lach.
Het geroezemoes had een ritme. Hij rookte op de maat mee en hij tikte met zijn vinger op zijn stoel in zijn hoek.
Een vrouw viel hem op. Ze had een grijze trui aan, met capuchon. Het leek wel zilver, zo glinsterde ze aan haar tafel, terwijl ze helemaal niet vrolijk keek. Toch had ze wat. Waar zou ze vandaag allemaal geweest zijn. En morgen gaan doen. Vroeg hij zich af.
Misschien vergat de pizzajongen morgen wel haar bestelling.
Of ging ze wandelen aan het strand.
De hele dag in bed.
Iets anders.
Ze had door dat de jongleur naar haar keek.
“Ik wil niet dat je weet wie ik ben” zei ze met haar ogen. Ik ben al te vaak op mijn bek gegaan.
De jongleur voelde dat er iets anders was. Hij wist niet waarom.
Charme. Verstand, gevoel. Liefde voor iemand die hij niet kende. Die niet vrolijk was, maar straalde aan haar eigen tafel.
Hij zat in de hoek op zijn stoel.
Zijn verstand vertrouwde zijn gevoel niet.
En andersom.
De jongleur keek naar de man achter de bar.
En naar de vrouw achter de bar.
Ze draaide nog een plaatje.
Het was een mooie.
Alsof de wereld altijd zo geweest was.
Gekregen
“Ontzettend druk ja. De tijd begint ook te dringen. Maar hoe vol mijn schema ook is, tijd pakt altijd die pauze voor jou.”
En ik hou van het meisje dat ‘pak die pauze’ promoot.
Zin om oktober 26, 2007
in een restaurant in een veeg alles van tafel op de grond te gooien, naar kroegen te gaan waar ik beter niet kan komen, de hele avond elke drie seconden met de afstandsbediening op een ander kanaal te zappen, een taartengevecht te houden met vrienden die dat vies vinden, capuchons van truien te knippen, me helemaal scheel te drinken en mijn pizza zo hard te laten aanbranden dat de hele buurt er last van heeft en vooral heel hard op mijn (tijdelijke! tijdelijke!) bril te gaan stampen tot die morsdood is.
Vandaag zei iemand tegen me: “goh, dan moet je het nu maar eens op het intellectuele gesprek gaan gooien he? Doe eens iets met inhoud.”
okeeee
Opruimen
Blijkt dat ik gewoon op vakantie kan van alleen al de lege flessen.
Als ik ze weg zou brengen.
Oog kapoet oktober 25, 2007
Riekster citeert:
Hoe zie ik eruit?
Ik moet mijn visie bijstellen.
Ik zeg nog, ik val op mensen met stralende, open ogen.
Nu kan ‘k zo in Captain Hook. Sterker nog, ik ben ‘m.
En ‘k kan ineens ook minder goed nadenken…’t was m’n scherpe zeker…totaal ander perspectief.
Maar goed dat het schilderij in de wachtkamer lelijk was, ik had het toch niet willen zien.
Terugvinden oktober 24, 2007
Het was lang geleden dat ik mijn stiekem een van mijn favoriete cd’s hoorde.
Ik denk dat vlak voordat ik naar ver weg verhuisde de laatste keer was.
Vandaag kwamen er verschillende nummers van in de kroeg voorbij.
Terwijl ik met mijn heel-lang-niet-gezien-ex aan een tafeltje zat.
Ik vertelde over dat ik niet op zoek was gegaan naar mezelf.
Ik gewoon voor ‘daar’ was gegaan.
En me daar ook niet had hopen te vinden.
Wat niet was gebeurd. Hier wel.
En ze zei wat niemand eerder tegen me zei.
“En je bent jezelf er ook niet kwijtgeraakt.”
